Υπόμνημα προς το υπουργείο Εσωτερικών σχετικά με την άρση της εξαίρεσης από τις 100 δόσεις για τις περιπτώσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών με την εισφορά σε γή και σε χρήμα 24.9.2014

•  Εκτύπωση 

 Αθήνα 24 Σεπτεμβρίου 2014

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ 

Προς το

υπουργείο Εσωτερικών

Κύριε Υπουργέ,

Ο πρόσφατος Ν. 4257/2014 (ΦΕΚ 93Α) «Επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας του υπουργείου Εσωτερικών» περιλαμβάνει στο άρθρο 51 ευεργετικές διατάξεις με τις οποίες ρυθμίζονται ζητήματα που αφορούν στις διευκολύνσεις οφειλετών προς του Δήμους, με καταβολή μέχρι και εκατό (100) δόσεων.

Ειδικότερα η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου διακρίνει δύο κατηγορίες ληξιπρόθεσμων οφειλών αποκλειστικά με βάση τον χρόνο βεβαίωσης τους (πριν και μετά της 01.01.2010). Η διάκριση με το ανωτέρω χρονικό κριτήριο δεν έχει αιτιολογικό έρεισμα και στο βαθμό που διαφοροποιεί ομοειδείς οφειλές εισάγοντας δυσμενέστερη μεταχείριση των περιπτώσεων της Α’ κατηγορίας (προ της 01.01.2010) έναντι εκείνων της Β΄ κατηγορίας (μετά την 01.01.2010) είναι αντισυνταγματική αντιβαίνουσα στην αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας, όπως κατωτέρω καταδεικνύεται:

Ο νόμος στην παράγραφο 2 (άρθρου 51) προβλέπει - ορθώς - ότι της ρυθμίσεως της παραγράφου 1 εξαιρούνται περιπτώσεις υπαγόμενες σε καθεστώς ειδικότερων, ευνοϊκότερων προβλέψεων.

Έτσι, επί παραδείγματι:

Σύμφωνα με το γράμμα του νόμου: Οι οφειλές από εισφορά σε χρήμα που έχουν βεβαιωθεί προς της 01.01.2010 εξαιρούνται της ρυθμίσεως του ν. 4257/2014, διότι η ρύθμιση του Π.Δ. 5/1986 (που αφορά στις εισφορές σε χρήμα και προβλέπει την σταδιακή καταβολή τους σε 12 ισόποσες άτοκες εξαμηνιαίες δόσεις) είναι ευνοϊκότερη της ρυθμίσεως του άρθρου 12 παρ. 3 περ. ε του ν. 3074/2002  (στο οποίο παραπέμπει η σχολιαζόμενη διάταξη του ν. 4257/2014) που προβλέπει δόσεις 24 μηνιαίες δόσεις, ΕΝΩ οι οφειλές από εισφορά σε χρήμα που βεβαιώθηκαν μετά την 01.01.2010 δεν εξαιρούνται, διότι η ρηθείσα ρύθμιση του Π.Δ. 5/1986 (των εξαμηνιαίων δόσεων) είναι δυσμενέστερη της ανωτέρω προβλέψεως του ν. 4257/2014 που παρέχει για την κατηγορία Β’, ανάλογα με το ποσό της οφειλής, δυνατότητα εξόφλησης μέχρι και σε (100) μηνιαίες δόσεις.

Κατά συνέπεια προκύπτει το άτοπο:

Αν μία ληξιπρόθεσμη οφειλή λ.χ. 21.000 ευρώ, βεβαιώθηκε την 31.12.2009 υπόκειται σε ρύθμιση 12 x6 =72 δόσεων, ενώ αν βεβαιώθηκε την 01.01.2010 υπόκειται σε ρύθμιση 100 δόσεων!

Επιπροσθέτως, αν έχει απολεσθεί λόγω καθυστέρησης η δυνατότητα υπαγωγής στην ρύθμιση των 72 δόσεων του Π.Δ. 5/1986, τότε ισχύει - ως μόνη δυνατή - η ανωτέρω ρύθμιση του αρθρ. 12 παρ. 3 περ. ε  ν. 3074/2002, δηλαδή εκείνη των 24 μηνιαίων δόσεων έναντι των 100 δόσεων!

Η επιβεβλημένη ερμηνεία του συνδυασμού των ανωτέρω διατάξεων του άρθρου 51 είναι ότι στις περιπτώσεις της κατηγορίας Α΄ το κριτήριο της ευνοϊκότερης ρύθμισης δέον να εφαρμόζεται σε σύγκριση και με τις προβλέψεις για τις δόσεις και απαλλαγές που ισχύουν για τις περιπτώσεις της κατηγορίας Β’.

Προς την κατεύθυνση αυτή της ορθής ερμηνείας του νόμου μέσω της εκδόσεως σχετικής ερμηνευτικής εγκυκλίου ή ψηφίσεως τροπολογίας για την αυθεντική ερμηνεία των ανωτέρω διατάξεων, παρακαλούμε να παρέμβετε δοθέντος ότι η αποσαφήνιση των προϋποθέσεων υπαγωγής στις εν λόγω ρυθμίσεις αποτελεί αίτημα πολλών επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα στην προσπάθεια τους για εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών».

                                                                                                                                                                              Ο Πρόεδρος

                                                                                                                                                                           Δημήτρης Μαθιός